Plezier en ernst

Het is niet dat ik geen aanleg heb voor plezier. Ernst en verlegenheid kregen alleen lange tijd voorrang. Het helpt ook niet om op je 17e theologie te gaan studeren. Zeggen dat je theoloog bent is geen ideale zet in een gesprek. Het begon veelbelovend, maar nu verschijnt op het gezicht van mijn gesprekpartner een bezorgde trek. O nee, denkt die nu, toch niet zo’n humorloze betweter. En daar gaan we, van religie als bron van alle ellende naar de vraag van mijn gelovigheid. Inmiddels heb ik terrein gewonnen, maar nog steeds vrees ik in sociale situaties de val van de ernst.…